MR-undersøking

Ved framkomst til MR‐området, vil du bli stilt ein del spørsmål munnleg for kontroll. Gjenstandar av metall kan bli påverka av det kraftige magnetfeltet eller forårsake forstyrringar i bilda. Vi treng derfor å vite om du har: 

• pacemaker eller pacemakerleidningar 
• innoperert høyreapparat (kokleaimplantat) 
• andre innopererte gjenstandar i kroppen som kan vere av metall (som stent, plater, protesar, shunt, graft, hjarteklaffar, koilar) 
• har klips på blodkar i hovudet  
• har metallsplint i auge og eventuelle tidlegare operasjonar i auget 
• er gravid  
• tatoveringar 
• infusjonspumpe (f.eks insulin eller morfin) eller nevrostimulator 
• nevrostimulator 
• arm‐, bein‐ eller leddprotesar 
• røykeplaster, smerteplaster 

Sølvkompress og sinksalve som kan brukast på sår, kan også forstyrre bildetakinga på grunn av metallinnhald. Skal du undersøke hovudet må augeskugge fjernast, da denne kan innehalde små delar av metall som kan gi forstyrringar på bilda. 

Metallgjenstandar kan trekkast inn mot MR-apparatet i stor fart og må fjernast før undersøkinga: 

• Metallgjenstandar som mobiltelefon, klokker, briller, kulepennar, nøklar, hårnåler og smykke. Desse kan trekkast inn mot apparatet i stor fart.  
• Bank- og kredittkort. Desse kan bli øydelagde av magnetfeltet
• Høyreapparat og tannprotesar. Desse kan bli påverka av magnetfeltet.  
• Augesminke. Den kan innehalde små delar av metall som kan gi forstyrringar på bilda.
• Piercingar bør fjernast da dei kan bli varme.  

Personalet vil sørge for at desse gjenstandane blir oppbevarte trygt i ein sikkerheitsboks. Dersom du bruker medisinar, kan du ta dei på vanleg måte. 

MR-undersøking og bruk av kontrastmiddel 

I nokre tilfelle må vi sette kontrastvæske i blodet, dette er avhengig av kva ein skal sjå etter på bilda. Da får du eit tynt plastrøyr (venekanyle) lagt inn i blodåra di. Kontrasten blir sett i venekanylen. Dersom det er aktuelt å gi deg kontrastvæske under undersøkinga, vil legen din ved behov bestille nyrefunksjonsprøve (blodprøve) som du må ta før du kjem til MR-timen. Er dette tilfelle for deg vil det stå i innkallingsbrevet ditt. MR-kontrast gir sjeldan biverknader i form av allergiliknande reaksjonar. 

Dersom du skal undersøke magen må du ofte faste nokre timar på førehand. Dette får du beskjed om i innkallingsbrevet. Om du ikkje skal faste, kan du ete og drikke som du pleier.  

Har du klaustrofobi? 

Sjølv med litt klaustrofobi klarer dei aller fleste å gjennomføre undersøkinga. Du bør ta kontakt med avdelinga før undersøkinga dersom du trur dette kan bli eit problem for deg. Vi har ulike måtar vi kan hjelpe deg på. Dersom du har vondt for å ligge og/eller treng hjelp til å slappe av, må du be fastlegen om smertestillande/avslappande medikament i forkant av undersøkinga. 

Gravid 

Ved medisinsk hast blir gjord MR av gravide pasientar. Men vi er særleg tilbakehaldne med MR-undersøking av gravide dei 3 første månadene, sjølv om det ikkje er påvist skadelege verknader av magnetfeltet eller radiobølgene. 

Amming 

Overgang av kontrastmiddel til morsmjølk er minimal, og du kan ta MR sjølv om du ammar. 

MR av barn 

Undersøking av barn går føre seg på same måte som på vaksne, men med litt ulik tilpassing. 

Under undersøkinga ligg du på ein benk som blir ført inn i ei røyrforma maskin som er open i begge endar. Du ligg med hovudet eller beina først avhengig av kva område på kroppen du skal undersøke. Området vi skal undersøke må ligge midt i MR-skannaren. Det er viktig at du ligg heilt stille for at bildekvaliteten skal bli god.  

Mens opptaket går føre seg, høyrer du ei rekke bankelydar. Du får øreproppar og/eller høyrselsvern som dempar bankelyden. 

Mens bilda blir tatte blir du overvakt av personalet frå eit anna rom, men kan kommunisere via mikrofon. Du får ein alarm i handa for å kunne kontakte personalet. 

Har du behov for å ha med pårørande, kan desse sitte inne med deg mens undersøkinga går føre seg. MR-sjekklista gjeld også for pårørande som skal vere i rommet.  

Skal du undersøke bekkenorgana og/eller tarm, kan det også vere nødvendig å sette ei sprøyte med eit stoff som får tarmen til å slutte å bevege seg ei lita stund. Tarmrørsler kan gi forstyrringar i bilda. 

Undersøkingstida varierer frå 15 minutt til 90 minutt, avhengig av kva område du skal undersøke og kor mange bilde vi skal ta. 

Gjer det vondt? 

Undersøkinga gjer ikkje vondt i seg sjølv, men det kan vere vanskeleg å ligge stille. Det er derfor viktig å finne ei stilling som er behageleg. Du får puter og anna støtte slik at du klarer å ligge stille.  

Du kan oppleve å bli varm under undersøkinga. Dette er ikkje vondt eller farleg. Denne kjensla gir seg når undersøkinga er over. 

MR-undersøkingar og kontrastmiddel 

I nokre tilfelle må vi sette MR-kontrast i blodet. Da får du eit plastrøyr (venekanyle) lagt inn i ei blodåre. Kontrasten blir sett inn i venekanylen. Dersom det kan vere aktuelt å gi deg kontrast under undersøkinga skal legen din bestille nyrefunksjonsprøve (blodprøve) som du må ta før du kjem til MR-timen. Er dette tilfelle for deg vil det stå i innkallingsbrevet ditt. MR-kontrast gir sjeldan biverknader i form av allergiliknande reaksjonar. 

Når kontrasten passerer gjennom organa i kroppen, blir det tatt bilde i serie av dei aktuelle organa. Når kontrastvæska blir gitt, vil du sannsynlegvis ikkje merke nokon ting 

Amming og kontrastmiddel 

Overgang av kontrastmiddel til morsmjølk er minimal, og det er ikkje forventa at spedbarnet blir påverka. I nokre tilfelle vil vi anbefale å kassere morsmjølka dei første 24 timar etter undersøkinga. Du kan også diskutere dette med den tilvisande legen din. 

Dersom du er innlagd på sjukehuset kjem du tilbake til avdelinga. Om du har fått kontrastvæske, må du vente til det har gått 30 minutt. Elles kan du reise rett heim når du er ferdig. Har du fått roande medikament bør du ikkje køyre bil sjølv. 

Resultatet av undersøkinga  

Bilda blir granska av ein radiolog (røntgenlege) som lagar ein skriftleg rapport av kva bilda viser. Kunstig intelligens kan brukast som hjelpemiddel både under bildedanning og ved gransking. 

Rapporten blir send til den som tilviste deg. Bilda og rapporten blir lagra i journalsystemet vårt. 

Når og korleis du får resultatet av røntgenundersøkinga avheng av behandlingsstad.